Uit de pastorie 3-2018

Donderdag 1 februari was Sander de Hosson te gast bij De Kerk Draait Door in de Petrus en Pauluskerk. Sander is longarts in het Wilhemina Ziekenhuis in Assen. Hij is bekend van zijn columns in het Dagblad van het Noorden.  Het was de best bezochte bijeenkomst tot nu toe van De Kerk Draait Door.

Wat opviel was dat veel mensen aanwezig waren die actief in de zorg zijn, maar ook andere mensen die veel te maken hebben met ziekenhuisbezoek. Wat aansprak was de menselijkheid en de betrokkenheid die Sander in zijn columns schetste. De arts is ook een mens die moet verwerken wat zijn patiënten overkomt en zelf ook rouwt als er een patiënt overlijdt. Dat is noodzakelijk wil een arts ook werkelijk zijn patiënten ontmoeten op het menselijk vlak. Palliatieve zorg (stervensbegeleiding) moet veel meer aandacht krijgen tijdens de opleiding. Geestelijke zorg bij de laatste grens is zo belangrijk en ook zo ondergewaardeerd, al wordt het belang ervan steeds meer ingezien. Ook de voorlichting aan patiënten over hun mogelijke levenseinde moet beter. Vaak is onbekendheid met de mogelijkheden om mensen naar hun einde te begeleiden de reden. Euthanasie is voor een arts zeer ingrijpend.

Die oproep om menselijkheid en betrokkenheid is opvallend. Onze tijd technologiseert steeds meer. Technologie brengt ook grootschaligheid met zich mee. Die beide dingen samen leiden  ertoe dat mensen een nummer worden in een medisch proces. Dat brengt weer eenzaamheid met zich mee, zeker als het om een moeilijke ziekte gaat en de vooruitzichten slecht zijn. Sander liet zien dat er ook een tegenbeweging is. Dat er zoveel mensen uit de zorg aanwezig waren laat weer zien dat meer mensen zich daartoe geroepen voelen.

Ik denk dat medemenselijkheid heel belangrijk is. Juist in deze technologische tijd zien we des te meer de noodzaak ervan. Ik moest ook denken aan het geloof. In het evangelie lees ik dat God mens werd, medemens, omdat hij zoveel van ons houdt. Geen afstand maar nabijheid. En God zet ons ertoe aan om ook echt medemens (naaste) te worden voor de ander.

Ds. Marco Roepers