Onder de toren 4-2018

Op 11 april de eerste viering gehad in de tent van Ons laand, ons lu – het kamp van de hongerstaker.

Die hongerstaker is nu Pieter Douma, hij heeft het stokje overgenomen van Jan Holtman en Janny Knot.

Na het aansteken van de Paaskaars hebben we het onrecht gedeeld dat zoveel Groningers overkomt. Het verdriet en leed van ons leven en dat van anderen hebben we in de kring genoemd.

Daarna zongen we zachtjes mee met Ede Staal:

’t het nog nooit, nog nooit zo donker west
of ’t wer altied wel weer licht.

Later in de viering hebben we kaarsjes aangestoken aan het licht van de Paaskaars. Voor sommigen was dat een gebed, anderen hebben hun kaarsjes als lichtpuntje in het donker ontstoken.

We luisterden naar We shall overcome, gezongen door Mahalia Jackson en zongen de tekst mee.

Als afsluiting kregen we de volgende woorden mee:

Licht dat terugkomt, hoop die niet sterven wil.
Moge vrede en recht groeien en bloeien
in Groningen,
op onze wereld,
in onze harten.

Het was een bijzonder ervaring om even deelgenoot te zijn van Ons laand, ons lu.

Er zijn regelmatig vieringen en iedereen is van harte welkom om mee te doen!

Voor informatie, zie: www.kerkenaardbeving.nl

Het is fijn als er mensen uit onze kerken komen om tijd en aandacht te delen met de hongerstaker en de andere actievoerders.

domie Tjalling