Categoriearchief: onder de toren

image_pdfimage_print

Onder de toren 2

Een van de dingen die mij steeds weer opvalt in onze gemeente, is dat wij behoorlijk aan het vergrijzen zijn (ik hoef maar in de spiegel te kijken) maar tegelijk een grote groep jongeren op de verschillende catechisatiegroepen hebben. Dat is bijzonder, daar mogen we blij mee zijn.

Van twee van die groepen zijn er korte verslagen over wat we hebben gedaan dit jaar.

Van de gespreksgroep 18+ is er geen verslag, maar ik wil wel graag iets vertellen over de laatste bijeenkomst. Er waren deze keer zes aanwezigen (het aantal wisselt nogal eens) uit de catechisatiegroep, en er waren ook zes genodigden. Zes gemeenteleden van verschillende leeftijd, van 30 tot 80 jaar. Zij waren speciaal uitgenodigd om met de jongeren in gesprek te gaan volgens de carrousel methode: je praat een minuut of tien met iemand en daarna schuif je weer door naar een ander. Zo heb je op een avond dus zes gesprekken steeds met iemand anders.

De gesprekken gingen over vragen als: wanneer hebt u / heb jij belijdenis gedaan? Wat was de reden voor u / jou om toen belijdenis te doen? Hoe sta jij / staat u nu in het geloof? Hoe kijk je / kijkt u nu tegen je / uw belijdenis aan?

Zelf heb ik niet aan de gesprekken meegedaan, ik liep rond met koffie en thee en taart (ieder z’n eigen gave…). Maar ik was wel onder de indruk van de betrokkenheid en het enthousiasme dat door de kerke zoemde. Vaak als ik riep dat de tijd voorbij was, waren de gesprekspartners bijna niet uit elkaar te krijgen.

Vaker doen zo’n gesprek, was het advies achteraf. Goed om te horen, want zo komt de catechisatie weer terecht waar hij thuishoort: bij de gemeente.

domie Tjalling

Onder de Toren 1

Net ben ik bezig geweest met de dienst van zondagavond (18 mei) om 19.00 uur in Eenum. Het thema is De tuin. Uit de voorbereiding met de Eenumer groep is gekomen dat de dienst moet gaan over onze verantwoordelijkheid voor de schepping. Naast de gebruikelijke ingrediënten voor een dienst hebben we daarover een treffend klein verhaaltje gevonden, dat ik dan ook ga voorlezen.Bij zo’n thema vraag ik mij altijd af hoe concreet en hoe politiek een preek mag en moet worden.Als ik het verhaal uit Genesis 1 lees, waarvan een stukje terugkomt in de dienst, krijg ik het idee dat ik eigenlijk vegetariër zou moeten worden. Omdat in de paradijselijke toestand van het verhaal de mens vruchten en zaden krijgt om te eten.We constateerden in de voorbereiding dat zoals wij als mensheid nu leven, we niet goed omgaan met de aarde. ‘Dit kan niet doorgaan zo’, zei iemand. Moet je daarover in een preek stevige politieke uitspraken doen, of moet je dat juist niet doen?Interessante vragen.Heel blij ben ik dat Roy Niki-Yuluw tijdens de dienst twee liederen zal zingen. Hij begeleidt zichzelf daarbij op gitaar. Eén lied is door hemzelf en zijn vriend Henk Dragstra geschreven, onder de titel What happened to the city (Dit is mijn stad niet meer).Dat lijkt ver weg van het thema De tuin, maar het heeft er alles mee te maken.domie Tjalling