Categorie archief: Nieuws

Unieke musical in PKN kerk te Middelstum.

De jeugdraad van de PKN kerk uit Middelstum is er voor de vierde keer in geslaagd om het koor “Onze Opdracht” uit Dwingeloo naar Middelstum te halen. Ze spelen daar op zondag 26 oktober de musical “Levend Water”

Tijdens de voorstelling, die ruim een uur duurt, komt het water letterlijk tot leven en is het een persoon die vertelt over de mensen die hij ontmoet. Auke Mennega, die in ons vorige programma een levensechte Jozef heeft neergezet, neemt deze rol op zich. Hij is het water van de zee, het water in de rivier, het water in de put, regenwater en nog veel meer. Verschillende mensen uit de Bijbel komen hierbij in beeld. Zo zien we Noach, Mozes, Naäman, Jona, de vrouw bij de put, Johannes de Doper, Petrus en Pontius Pilatus en we laten zien op welke manier zij met het water in aanraking kwamen. Daarbij komen verschillende thema’s aan de orde zoals buiten de boot vallen, vertrouwen hebben, een ander de schuld geven, God die spreekt via medemensen en vergeving en redding door Jezus. Jezus is ook voor ons nog steeds het Levende Water en onze Reddingsboot.

Er is toneelspel, er wordt gebruik gemaakt van licht en beelden en teksten via de beamer en er wordt natuurlijk veel gezongen. We hopen met ‘Levend Water’ net als in ons vorige programma ‘Jozef de dromenman’ mensen van jong tot oud te boeien en te raken.

Onze Opdracht speelt de musical in diverse kerken door heel Nederland en ze staan nu al tot eind 2015 volgeboekt. Bezoekers wordt dan ook geadviseerd op tijd te komen want er wordt een volle kerk verwacht.

26 oktober 19.00 uur in De Hoeksteenkerk in Middelstum. De toegang is vrij. Er is wel een collecte voor de onkosten.

Meer informatie over het koor en de musical is te vinden op:

www. onzeopdracht.webklik.nl/

 

Kees van der Zwaard speelt met Luther

Een unieke voorstelling die u niet mag missen!!
De werkgroep Liturgie van de Protestantse gemeente BierumHolwierdeKrewerd is heel blij dat ze Kees van der Zwaard, van huis uit theoloog maar vanaf 1998 ook theatermaker, bereid hebben gevonden om naar Bierum te komen met een hele bijzondere voorstelling.

Op zondag 5 oktober a.s. speelt Kees van der Zwaard uit Culemborg zijn nieuwe theatervoorstelling Hier sta ik – dansen en vechten met Maarten Luther.

U kunt deze muzikale monoloog meemaken in de Irenekerk, Hereweg 27 te Bierum; aanvang 11.00 uur; toegang vrij, wel wordt er bij de uitgang een collecte gehouden.

Theatermaker en theoloog Kees van der Zwaard schreef eerder o.a. AF – terug naar Srebrenica, de monoloog van een Dutchbatter, succesvol gespeeld door gouden kalfwinnaar Cees Geel.

In Hier sta ik duikt hoofdpersoon Maarten in de spannende, wonderlijke en soms grimmige gedachtewereld van Luther. Die confronteert hij met onze eigentijdse cultuur en zijn eigen persoonlijke geschiedenis. Zo ontstaat een monoloog over vriendschap en verraad, God en het geweten, de duivel en de vrije wil – voortgedreven door het verlangen naar wat ooit genade werd genoemd.

Een aparte rol is weggelegd voor een computergestuurd draaiorgel, dat Bach en blues laat horen. De composities en arrangementen zijn van Hans Hasebos. De regie is in handen van Cilia Hogerzeil, artistiek leider van Muziektheater Hollands Diep.

Van harte welkom !

Kun je zingen? Zing dan mee.

Een aloude en uitnodigende leuze. Dat is ook precies de bedoeling; u uitnodigen om mee te zingen. Mee te zingen met het Chr. Gemengd koor ‘Excelsior’. Repetities vinden plaats in ‘Ons Dorpshuis’ te Westeremden, elke dinsdagavond van 19.45 tot 21.45 uur. Dirigent is Hans Berkenbosch.

Voor meer informatie: email: rijan.hoogstrate@home.nl en/of telefoon 06 50 52 44 37.

Namens het bestuur,

Rita HoogstrateSchuringa, secretaris Excelsior

Stichting Help Afrika

Nog even……………………..

Nog even en we vertrekken!

Al maanden zijn we bezig met de voorbereidingen. Op elke vergadering passeren alle projecten die we financieel ondersteunen en zoals gebruikelijk maken we elke 3 jaar een werkbezoek langs onze projecten.

In 2011 was ons laatste werkbezoek, een bijzonder bezoek omdat we getuige mochten zijn van de officiële opening van de school die met financiële ondersteuning van velen van u en enkele grote giften en subsidie van Wilde Ganzen en het NCDO mogelijk werd gemaakt. Een opening die de hele dag duurde. Dat de kinderen zich zo lang rustig wisten te houden, zou hier onmogelijk zijn. Wellicht was de beloofde gratis maaltijd hier debet aan!

In september reizen we met een delegatie van 4 personen af naar Nairobi waaruit we onze reis, samen met onze vaste chauffeur James, zullen beginnen. Na de vliegreis overnachten we eerst in Nairobi en zullen de volgende dag vrijwel de hele dag in de auto zitten om te komen bij ons volgende overnachtingsadres. We overnachten in de zgn. Mill Hill Houses. Dit zijn van oorsprong overnachtings/rustadressen voor rondreizende priesters en nonnen waar wij als goed doel organisatie, uiteraard wel tegen betaling, gebruik van mogen maken. Voordat we afreizen naar ons eerste project, het Babyhome waar een kleine 50 pasgeborenen tot peuters worden verzorgd, hebben we eerst een ontmoeting met een Nederlandse vrouw die hier regelmatig komt. We hopen d.m.v. haar wat bij de praten over het reilen en zeilen in het Babyhome. Onze bezoeken zijn nl. vaak momentopnames en gekleurd omdat we worden verwacht en er, net zoals wij dat zouden doen, ons huis zouden oppoetsen. In de middag reizen we af naar het Babyhome waar we zullen overnachten en ons op de hoogte zullen stellen van het wel en wee van de kinderen. Uiteraard zijn we blij elkaar weer te zien. Tussen Stichting (ofwel Stitching, zoals men daar zegt) Help Afrika bestaat al jaren een warme band en het voelt als thuiskomen als je de babies in hun bedjes ziet en de bekenden weer begroet. Na de overnachting gaan we rond de tafel om onze vragen te stellen en de situatie in werkelijkheid te aanschouwen. Vragen over ziektes, HIV, medicijnen, doktersbezoek e.d. Ook zal de terugplaatsing bij families aan de orde komen. De kinderen worden tot ongeveer hun vierde in het Babyhome verzorgd waarna men alles in het werk stelt om familie op te sporen en daar de kinderen terug te plaatsen. Heel af en toe wordt een kind geadopteerd. Dit gebeurt eigenlijk zelden en al helemaal niet naar het buitenland. Als dit al gebeurt, moeten de adoptief ouders er behoorlijk wat tijd in steken om in Kenia tijd door te brengen (9 maanden). De adoptieprocedure naar het buitenland heeft dus geen voorkeur. Mocht er nog tijd en gelegenheid zijn dan rijden we nog even naar het huis voor gehandicapte kinderen. We zijn daar al enkele keren geweest en zijn onder de indruk wat men daar met weinig middelen heeft bereikt. In onze ogen is het zeer primitief en van aangepast wasgelegenheid tot fysiotherapie heeft men nog nooit gehoord. De vorige keer hebben we alle rieten tassen, die daar worden gemaakt, opgekocht en meegenomen naar Nederland voor verkoop. Wellicht maken we weer ruimte in onze koffers voor deze prachtige tassen. We steunen in elk geval een goed doel daarmee.

Het volgende project wat we gaan bezoeken is gelegen in het woestijnachtige plaatsje Marigat. Hier zullen we het grootste gedeelte van ons werkbezoek blijven. We bezoeken natuurlijk de school die we in 2011 feestelijk mee mochten openen maar zullen ook de verdere problemen in kaart brengen. Destijds zijn hier de Turkana’s als vluchtelingen neergestreken. Een terrein met zand en grote cactussen. Intussen is het uitgegroeid tot een gebied verdeeld in 4 of 5 dorpen met slechts EEN waterpunt. Eigenlijk willen we dit wel eens beter aanschouwen en wellicht kunnen we iets aan het waterprobleem doen. We kunnen ons hier toch niet voorstellen dat we kilometers moeten lopen om water te halen. Ook het voedselprobleem speelt hier nog steeds. Zo worden de allerarmsten al jaren door Stichting Help Afrika ondersteund door voedseluitdeling. Eigenlijk wil men ook een soort silo bouwen om in tijden van overproductie voedsel op te kopen. Genoeg te zien en te bespreken dus.

In Marigat kennen we ook de medische mobiele kliniek. Tijdens ons bezoek in 2011 zijn we mee geweest met de rondreizende medische kliniek. Dit jaar zal onze aandacht uitgaan naar de pas gebouwde kraamkliniek die dankzij de financiële steun van Stichting Help Afrika werd gerealiseerd. De plannen waren aanvankelijk groot evenals de begroting die we kregen toegestuurd. Als kleine stichting was dit wat te veel van het goede zodat de bouwplannen zijn bijgesteld en er een zogenaamde eenkamerkliniek is gebouwd. In Kenia komt veel sterfte voor bij zwangeren en ook tijdens de bevalling sterft met regelmaat moeder en/of kind. Na al deze besprekingen en eindeloze wandelingen hopen we nog even tijd te kunnen vinden om naar Lake Bogoria te gaan. Wie de prachtige natuurseries op de televisie volgt, heeft ook al kunnen genieten van de vele flamingo’s die in dit meer leven. De reis er naar toe is al prachtig met al die bijzondere dieren die we zullen tegenkomen. In het meer zijn ook geisers waarvan het water zo heet is dat we er eitjes in kunnen koken! Altijd leuk toch. We trekken ook nog een dag uit voor Salawa waarvan de reis er naar toe al spectaculair is. Door rivierbeddingen (hopelijk droog) en afbrokkelende afgronden reizen we naar Salawa waar we in 2011 ook zijn geweest en waar d.m.v. financiële steun van de stichting een medisch gebouwtje werd gebouwd. Men ziet uit naar onze komst zodat we met eigen ogen kunnen zien wat ze hebben gerealiseerd.

Voor ons volgende project reizen we af naar Naivasha, een weeshuis met opgroeiende kinderen. En net als in een gezin met opgroeiende kinderen hier, wordt alles duurder en wordt het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen. Toch willen we bekijken of we van dit project afscheid gaan nemen. Ons beleid is er op gericht om niet eindeloos financieel te ondersteunen. Bij sommige projecten is dat bijna onmogelijk maar eventueel nieuwe projecten zullen zeer duidelijk een start en einddatum krijgen.

Bijna aan het eind van onze reis gaan we vanuit Nairobi nog de sloppenwijken in (mits dat het veilig is). Degene waarmee we samenwerkten aan de tot stand koming van de school in Marigat werd overgeplaatst naar het straatarme Kiberu, een sloppenwijk van Nairobi. Ze heeft het daar bijzonder moeilijk gehad het eerste jaar en d.m.v. emails heeft ze ons op de hoogte gehouden van haar ervaringen.

Vanuit Nairobi hopen we weer naar huis te vliegen waar het thuisfront vast een zucht van verlichting zal slaken als we weer ooginoog staan.

Stichting Help Afrika

Lies van Dijken, secretaresse

Dorpspleinontmoetingen

Dorpspleinontmoetingen, een huiskamer en een oecumenische kerkdienst in Loppersum

In het weekend van 19/21 september organiseert de Stichting GroningenNoord (www.groningennoord.nl) dorpspleinontmoetingen in Loppersum. Deze stichting wil het leven in Noord Groningen een positieve impuls geven. Dat heeft te maken met de aardbevingen die ons van tijd tot tijd overkomen en die schade aan onze huizen veroorzaken. Dat versterkt nog eens de krimp die hier al een tijdje aan de gang is. De stichting wil deze negatieve spiraal ombuigen, het sociale klimaat verbeteren, de bewoners moed geven om hun woonomgeving positief te beleven. Voor deze dorpspleinontmoetingen wordt er een “huiskamer”, een soort tent, gebouwd. Daar worden allerlei activiteiten gehouden waar de inwoners van Loppersum in dit geval met elkaar kunnen spreken over wonen en leven in het dorp.

Een van deze activiteiten is een oecumenische kerkdienst. De vier voorgangers van Loppersum (Lodewijk van Weerden, Gerwin Pruijssen, Tjalling Huisman en Marco Roepers) staan hier positief tegenover en zijn bezig met de voorbereiding ervan. Wanneer die dienst precies zal zijn is mij op dit moment niet bekend en ook niet waar de tent zal staan. U zult het wel te horen krijgen, zeker als u op dit nieuws gespitst bent. Het is een leuk initiatief. Het zal de eerste dienst zijn in Loppersum in dit brede oecumenische verband die ik hier meemaak.

ds. Marco Roepers

Kind van de zondag

 Vanaf augustus is de liturgie aan het begin van de kerkdienst gewijzigd. De Paaskaars brandt al voor het begin van de dienst. Het kind van de zondag steekt aan het begin van de dienst de tafelkaarsen en het lantaarntje voor de kindernevendienst aan vanaf de paaskaars. De paaskaars brandt namelijk al voor het begin van de dienst en het kind van de zondag geeft deze een plek binnen de liturgie. De kindernevendienstleiding benadert kinderen hiervoor. De namen van de kinderen van de zondag staan in de Protestantse Kerkbode vermeld,

Het betreft een proef. Bij de definitieve beslissing kunnen we dan kijken hoe het allemaal verlopen is.

ds. Marco Roepers

Film in Middelstum

Vrijdagavond 19 september 2014, 19.45 uur,
Gereformeerde Kerk Middelstum, Burchtstraat 23.

De eerste film van het nieuwe seizoen is een film die vrijwel overal is bejubeld als een prachtig en warm portret van een ouder echtpaar.

De filmvoorstellingen vinden afwisselend plaats in Middelstum (waar ik al bijna 20 jaar filmavonden organiseer) en Loppersum. Ik hoop dat u de weg naar Middelstum weet te vinden!

Melson Zwerver      melson@melson.nl

Religieuze bijeenkomsten bezoeken

Vanaf september willen we vier of vijf keer een religieuze bijeenkomst bezoeken en die nabespreken.

De activiteit is speciaal bedoeld voor iedereen tussen de (bijna) 20 en 30 (of iets meer) jaar.

We weten nog niet precies waar we heen gaan. Maar je kunt denken aan het meemaken van een dienst van de kluizenaar van Warfhuizen, aan het bezoeken van een Praisedienst en van een avondgebed in één van onze eigen kerken. We kunnen naar een open avond gaan van het Boeddhistische klooster of naar een lezing over geloven.

In ieder geval volgt na elk bezoek een nagesprek. Bedoeling van deze activiteit is dat je voor jezelf nadenkt hoe jij wilt staan in geloof en kerk.

Als je je voor deze activiteit wilt aanmelden is het voldoende om je emailadres naar een van ons te sturen. Als wij dan een bezoekje in de planning hebben, sturen wij je bericht en kun je je opgeven.

Voor opgave en info:
Hanneke Reinders: hannekereinders17@hotmail.com
Renate Frankruijter: marcelfrankruijter@home.nl
Tjalling Huisman: tjhuisman@kpnplanet.nl of (0596) 57 13 93

Passage jaarprogramma 2014-2015

logopassageAFDELING LOPPERSUM

VOOR VROUWEN MET HART VOOR DE SAMENLEVING OOG VOOR HUN NAASTE EN GEVOEL VOOR CULTUUR

Thee drinken op een terrasje in Sellingen. ( mei 2014 )
Thee drinken op een terrasje in Sellingen. ( mei 2014 )

WAT IS PASSAGE?
Passage is een christelijk-maatschappelijke vrouwenbeweging die zich ten doel stelt te werken aan vorming en ontwikkeling van haar leden ,in al hun verscheidenheid, op het brede terrein van nationale en internationale maatschappelijke vraagstukken.

Alle vrouwen zijn welkom als lid van Passage ongeacht geloofsovertuiging. Het lidmaatschap is plaatselijk georganiseerd via meer dan 400 afdelingen in Nederland. De afdelingen organiseren activiteiten, die kunnen gaan over bijv. politiek, economie, geloof, kunst, cultuur, onderwijs, arbeid, internationale vraagstukken, enzovoort.

Afdeling Loppersum telt 35 leden. Bent u nog geen lid en wilt u graag eens komen kijken hoe het bij ons is, dan bent u van harte welkom als gast op één van onze avonden.

VERGADEREN
Wij houden onze vergaderingen elke derde woensdag van de maand in de zaal van de Gereformeerde kerk aan de Burg. v. d. Munnikstraat te Loppersum. We beginnen onze vergaderingen om 19.45 uur .

PROGRAMMA SEIZOEN 2014/2015

Datum Spreker Onderwerp
17-09-2014 ds. M. Roepers uit Loppersum bijbels onderwerp
15-10-2014 mevr. C. v.d. Sijden uit Nieuwolda Pleegkinderen
19-11-2014 mevr. S , ter Veen (van het zorgbelang) Groningen Ontwikkeling van het zorglandschap in de regio (o.a veranderingen in ziekenhuizen)
20-11-2014 ontmoetingsdag in Zuidhorn, het waterschap van de 21e eeuwmiddagprogramma: door theatergroep “de Kern” met de Mariamonologen.
02-12-2014 Creatieve middag
17-12-2014 Kerstviering samen met “Perspectief”
21-01-2015 Nog niet bekend Voedselbank (het Hoge Land) Balflo
18-02-2015 Mevr. C. Vermeeren “Ernst en Luim
??-03-2015 Creatieve morgen/middag
15-04-2015 dhr. A. Pilon uit Eelde Bhutan, het land van de Donderdraak   (reisverslag)
??-05-2015 Jaarlijks uitstapje

Lijkt het programma u wat neem dan contact op met onze p.r. vrouw mevr. M. Westers-Schaaphok, telefoon 572039.

Reis naar Afrika. Eline, Jonneke en Tom

Ervaring Eline van der Zanden in Zambia

SAM_0436Van 11 – 31 juli ben ik met 33 andere Nederlandse jongeren naar Zambia geweest. Hier heb ik natuurlijk een jaar naartoe gewerkt met behulp van een heleboel mensen om mij heen. Met het twee keer autowassen, kniepertjesverkoop, pepermuntverkoop, ons diner, de Koningsmarkt, de collectes, kruidkoekenverkoop, verkoop op Jonnekes school en de vrije giften en donaties heb ik/hebben we het geld ingezameld. We zijn en waren erg blij met het bedrag dat we binnengehaald hebben!!

SAM_0424Op 11 juli hebben we ons op Schiphol verzameld en zijn we via Dubai naar Lusaka (hoofdstad van Zambia) gevlogen. In Zambia zijn we met busjes, deels over een hobbelweg, na 7 uur aangekomen in Miloso. In totaal hebben we daar 10 bouwdagen gehad en hebben we 3 lerarenwoningen neergezet met dak erop! We hebben hard gewerkt.
SAM_0415De wc was een gat in de grond met een muurtje eromheen gemetseld en de douche was een rieten hok met planken waar je op kon staan en dan kreeg je een emmer warm water met bekertjes waarmee je je kon douchen. We hebben veel stenen gesjouwd en doorgegeven in lange rijen, ik heb gezaagd, getimmerd, gemetseld, ringbalk gestort, helpen cement maken (speciaal zand met water omscheppen), steigers opbouwen en verplaatsen. Oftewel: we zijn echte bouwvakkers geweest en kunnen nu een huis bouwen (in Zambiaanse stijl natuurlijk).

ZA214_Dominique_Nijhuis (10)Tijdens het bouwen werkten we samen met de lokale bouwvakkers. Ze legden dingen uit, hielpen je en jij hielp hen. Dit was erg leuk samen! Praten kon in het Engels met sommige bouwvakkers of via een andere bouwvakker. Verder hebben we met de lokale tieners van de middelbare school gepraat. Ik heb ook erg mooie gesprekken gehad met mijn GMG-groepje (GoeieMorgenGesprek), elke dag met dezelfde mensen. We hebben veel en open gepraat over onszelf, onze ervaringen en over het geloof. Ik vond dit erg fijn elke morgen als begin van de dag. Ook buiten GMG om heb ik veel mooie gesprekken gehad met andere mensen van de groep! Dit vond ik erg mooi aan het project. Je hebt alleen elkaar en iedereen heeft iets met het geloof waardoor je mooie gesprekken krijgt.

SAM_0317’s Avonds hadden we soms een avondprogramma zoals ‘Over de Streep’ waardoor ook mooie verhalen ontstonden. Verder zijn we op safari geweest (giraffes, zebra’s, impala’s en struisvogel gezien), zijn we op huisbezoek geweest bij een lokale familie, ben ik naar een ziekenhuis geweest om te zien hoe het er daar uitziet (dan kom je erachter dat je echt niet ziek wil worden daar!), zijn we naar een reptielenpark en souvenirs markt geweest en hebben we twee verschillende kerkdiensten bijgewoond (één hetzelfde als bij ons en één heel swingend met veel liederen en dansjes). Ook hebben we kinderwerk gedaan. Dan moesten we een Bijbelverhaal vertellen/uitbeelden (ik met mijn groepje die van Noach), een werkje maken (ik en mijn groepje hadden olifanten- en schapenmaskers) en buiten spelen.

 

ZA214_Lisanne_Renkema (2) ZA214_Janita_van_Duinen (14) ZA214_Hester_Dijkstra (13)
 ZA214_Dominique_Nijhuis (18)  ZA214_Dominique_Nijhuis (17)  ZA214_Dominique_Nijhuis (10)
 ZA214_Aukje_ter_Velde (12)  ZA214_Aukje_ter_Velde (7)  SAM_0580
 SAM_0578  SAM_0441  SAM_0436
 SAM_0424  SAM_0415  SAM_0378
 SAM_0317  SAM_0269

Tijdens de vlucht ben ik luchtziek geweest en ik heb last gehad van een ontstoken teennagel, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb mijn mobiel niet gemist en het luxe leven in Nederland ook niet, want in Zambia was het heel rustig en fijn! Er is absoluut geen stress en je doet wat er van je gevraagd wordt, het eten was goed en het was erg gezellig! Al heb ik natuurlijk de mensen om me heen van thuis wel wat gemist, maar ik heb in Zambia gezegd dat ze wel langs mochten komen omdat ik het zo leuk had 🙂 Het was echt een superervaring die ik niet had willen missen en ik ben blij dat ik mee ben geweest!! Mijn uitgebreide verslag per dag is te lezen in mijn reisdagboek en die staat op elineinzambia.reisverslag.com .

Reis naar Afrika Jonneke Roepers

Allereerst wil ik jullie allemaal bedanken. Zonder jullie hadden we nooit al het geld bij elkaar gekregen en hadden we niet naar Afrika kunnen gaan. Ondertussen ben ik alweer een paar weken thuis. Velen van jullie ben ik al tegengekomen. ‘Hoe was het?’ is een vraag die ik vaak gehoord heb. ‘Ja super!’ is eigenlijk het enige wat ik kan antwoorden. Het was ook super, maar het is zo moeilijk om het in een paar zinnen samen te vatten. Ik ging met Eline naar Zambia. We zaten twee weken in het dorpje Miloso. In die twee weken hebben we met 32 andere Nederlanders en een aantal Zambiaanse bouwvakkers drie huizen gebouwd. Het was nog een hele klus. We hebben hard moeten werken, maar het was vooral erg gezellig. De leerlingen van de highschool hielpen na schooltijd vol enthousiasme mee. Dat vond ik erg bijzonder om te zien. Het was leuk om met ze te praten. Er zijn veel verschillen, maar eigenlijk zijn de jongeren daar en de jongeren hier helemaal niet zo anders. We hebben niet alleen gebouwd. In het weekend en soms ook door de week deden we leuke activiteiten. Zo zijn we naar een park geweest met allemaal wilde dieren, hebben we een andere school bezocht, hebben we een berg beklommen, hebben we kinderwerk gedaan, hebben we een les gevolgd op de highschool in Miloso, hebben we een bananafarm bezocht, hebben we twee lokale kerkdiensten meegemaakt, hebben we een reptilefarm bezocht en als allerlaatste hebben we ook nog de souvenirmarkt bezocht. Stuk voor stuk waren het allemaal geweldige belevenissen, die ik nooit meer zal vergeten.

Jonneke Roepers

Beste lezer,

Deze zomervakantie ben ik naar Ghana geweest om lerarenwoningen te bouwen. Aangezien de gemeente dit mede mogelijk heeft gemaakt, leek het me aardig om een verslagje te plaatsen.

Uiteraard begon de reis op Schiphol. Na daar door onze families uitgezwaaid te zijn vlogen we naar Accra, op naar het avontuur. In Accra aangekomen maakten we direct in de bus kennis met de Ghanese verkeersregels, namelijk dat je dient rechts te rijden, punt. Er waren verder geen regels qua snelheid en veiligheid, onze riemen hingen onder het stof onder de stoelen. De volgende twee dagen zijn we van het uiterste zuiden naar het uiterste noorden gereden, naar een plaatsje genaamd Dagbiribore. Daar wachtte ons een warm ontvangst, maar dat niet voordat we doodsangsten hadden uitgestaan op het laatste stuk weg die onvoorstelbaar slecht was, letterlijk onvoorstelbaar slecht. Maar toen waren we toch uiteindelijk aangekomen bij het gebouw dat de komende twee weken ons thuis zou zijn.

Na wat ceremonieel gebeuren mochten we de volgende dag direct aan het bouwen. Slechts de fundering lag er, dus we hebben echt de woningen van laag 0 opgebouwd. De volgende twee weken was het bouwen, bouwen, bouwen (behalve in het weekend, dan hadden we rust). Elke dag om 6 uur opstaan en doorgaan tot 17.00 uur. Uiteraard hadden we wel wat pauzes, maar die waren samen zo’n anderhalf uur. Uiteindelijk is het ons gelukt om de woningen tot de nok af te krijgen. De rest zou later gedaan worden door de plaatselijke bevolking met de plaatselijke aannemer. We hebben onderhand bericht gekregen dat het bouwwerk is afgerond.

In de weekenden hebben we nog twee keer een plaatsjes dichtbij bezocht en een krokodillenboerderij. En uiteraard heerlijk uitgerust van het harde werk op de bouwplaats.

Op de terugweg hadden we een binnenlandse vlucht, zodat het stuk terug naar Accra slechts één dag duurde i.p.v. twee. Toen hebben we nog twee dagen in Accra vertoefd, we hebben dingen gedaan als een souvenirmarkt bezocht en het LifeLinesproject bezocht. En toen eindelijk, na 22 dagen in het vliegtuig naar huis. Al met al was het echt een geweldige en onvergetelijke ervaring die ik nooit zal vergeten. De cultuur en dingen die ik heb gezien en gehoord hebben echt indruk op mij gemaakt. Maar natuurlijk had dit niet kunnen gebeuren zonder de hulp van de gemeente. Daarom wil ik ieder die mij, Eline en Jonneke heeft gesteund enorm bedanken voor uw bijdrage.

Bedankt!

Tom van der Zanden